W dniu 12 marca 1999 r. wolna i demokratyczna Polska przystąpiła do Sojuszu Północnoatlantyckiego. NATO przyjęło wówczas do swojego grona trzy państwa należące niegdyś do Układu Warszawskiego: Polskę, Czechy i Węgry. Ten historyczny krok nie tylko umocnił nasze bezpieczeństwo narodowe, ale także otworzył nowe możliwości współpracy międzynarodowej.
Droga Polski do NATO
Działania polskiej polityki zagranicznej zmierzające do powiązania Polski z Zachodem i jego instytucjami rozpoczęły się po przełomie ustrojowym w 1989 roku. Pierwsze stosunki dyplomatyczne z NATO Polska nawiązała w marcu 1990 r., gdy szef MSZ Krzysztof Skubiszewski złożył wizytę w Brukseli w Kwaterze Głównej NATO.
W lipcu 1997 roku podczas szczytu NATO w Madrycie oficjalnie wystosowano zaproszenia do Czech, Węgier i Polski. Dwa lata później w dniu 26 lutego 1999 roku Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski, działając na podstawie ustawowego upoważnienia, złożył podpis pod aktem przystąpienia Rzeczpospolitej Polskiej do Traktatu Północnoatlantyckiego.
Następnie w dniu 12 marca w niewielkiej miejscowości Independence w stanie Missouri w USA ówczesny Minister Spraw Zagranicznych Bronisław Geremek w rządzie Jerzego Buzka przekazał Sekretarz Stanu USA Madeleine Albright akt przystąpienia Polski do Traktatu Północnoatlantyckiego.
Towarzyszyli mu Szefowie MSZ Czech i Węgier, którzy złożyli bliźniacze dokumenty w imieniu swoich państw. Dokładnie w samo południe w Independence Ministrowie Polski, Węgier i Czech podpisali protokoły przekazania dokumentów, a na koniec uczyniła to Madeleine Albright. W tym samym czasie w Warszawie urzędujący wówczas Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski udał się na pl. Piłsudskiego. Tu zorganizowano uroczyste podniesienie flag Polski i NATO.
Kilka dni później Madeleine Albright przekazała oficjalną wiadomość o nowych członkach NATO Sekretarzowi Generalnemu NATO Javierowi Solanie, a nasz akt ratyfikacyjny spoczął w Archiwum Narodowym w Waszyngtonie, obok protokołów innych członków Paktu.
Od strony formalnej zakończyło to mozolny, siedmioletni proces akcesji Polski do Sojuszu.
Od tego momentu Polska objęta jest gwarancjami bezpieczeństwa wynikającymi m.in. z art. 5 Traktatu. Zobowiązana jest także m.in. do stałego utrzymywania i rozwoju własnych zdolności obronnych i pomocy innym sojusznikom.
Traktat Północnoatlantycki
Traktat Północnoatlantycki zwany także Sojuszem Północnoatlantyckim (NATO), jest międzynarodowym sojuszem wojskowym między 30 państwami członkowskimi – 28 europejskimi i dwoma północnoamerykańskimi. Utworzono ją dzięki porozumieniu 12 państw, na czele z USA.
Przeczytaj także: Strefa buforowa na granicy z Białorusią przedłużona >>
Głównym celem Sojuszu miała być obrona obszaru transatlantyckiego przed zagrożeniem ze strony ZSRR, obecnie za największe zagrożenie dla tej struktury uważa się Rosję.
Członków NATO zabezpiecza artykuł 5. Traktatu Północnoatlantyckiego, zgodnie z którym napaść na jednego członka Sojuszu jest jednoznaczna z napaścią na wszystkich jego członków. W takim wypadku pozostałe państwa mają obowiązek wysłać swoje siły do wspólnej ochrony zaatakowanego członka NATO.
Źródło: Biuro Bezpieczeństwa Narodowego
